ربیع‌الاول با هجرت پیامبر(ص)، ولادت پیامبر و امام صادق(ع) و آغاز امامت مهدی(عج)، ماهی سرنوشت‌ساز است.

آیات ۸۳ و ۸۴ سوره مائده، تصویری متفاوت از مواجهه انسان با پیام وحی و شخصیت پیامبر اکرم(ص) ارائه می‌کند؛ مواجهه‌ای که از شنیدن آغاز می‌شود، در شناخت حقیقت عمق می‌یابد، با عاطفه و ایمان پیوند می‌خورد و در نهایت به مسئولیت اخلاقی و «شاهد بودن» می‌انجامد.

اربعین صرفاً آیینی برای گرامیداشت واقعه عاشورا نیست، بلکه جلوه‌ای از یک جریان مستمر تاریخی است که از خون سیدالشهدا(ع) آغاز شده و در انتظار تحقق عدالت نهایی امتداد یافته است؛ جریانی که مفهوم «غیرت الهی»، ندای «یا لثارات الحسین» و مسئولیت انسان مؤمن در برابر ظلم و بی‌عدالتی پیوند می‌دهد.

احترام به خبرنگار را نمی‌توان با تعداد لوح‌ها و پیام‌های تبریک سنجید. گاهی پاسخ دادن به یک سؤال، تحمل یک نقد منصفانه و تأمین یک حق حرفه‌ای، بسیار بیشتر از یک مراسم درباره جایگاه واقعی رسانه سخن می‌گوید.

خبرنگاران همچنان می‌نویسند، روایت می‌کنند و در پی کسب روزی حلال، رسالت حرفه‌ای خود را ادامه می‌دهند؛ حتی اگر سهمشان از این همه تلاش، تنها یک روز در تقویم باشد.

اربعین مدرسه‌ای زنده برای بازتولید انسان تمدن‌ساز، جامعه مقاومت و امت منتظر است.

عاشورا صرفاً یک رخداد تاریخی نیست؛ نخستین تجربه بزرگ بعثت مردم است.

زیارت عتبات در قرن دهم، تفاوت‌های ماهوی با الگوهای معاصر زیارت توده‌ای داشته است.

رهبر شهید از «اتحاد مقدس» گفته بودند. امروز، این اتحاد در خیابان‌های ایران جان گرفته است.

اتحاد مقدس، احساس مقدس و دفاع مقدس؛ سه حقیقت هم‌تنیده هستند که هر یک، در دیگری نفس می‌کشد.