وقف به عنوان یکی از ماندگارترین جلوه‌های نیکوکاری در فرهنگ اسلامی، نقشی تعیین‌کننده در تحقق عدالت اجتماعی، کاهش فقر و پاسخگویی به نیازهای روز جامعه دارد؛ سنتی ارزشمند که با تقویت شفافیت، صیانت از موقوفات و ترویج آگاهی عمومی می‌تواند به بستری مؤثر برای توسعه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل شود.

پیامبر، تجلی‌گاه اراده الهی و تبلور اسماء جلالیه و جمالیه خداوند و بازگوکننده اراده و خواست او به شمار می‌رود.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی با تأکید بر ضرورت عبور جهاد مردمی از کنش‌های مقطعی و واکنشی، سه راهبرد «تغییر پارادایم»، «سامانه هماهنگ‌کننده محله‌محور» و «مرکز رصد و سنجش نشاط» را به‌عنوان معماری جدید برای تبدیل ظرفیت‌های مردمی به یک سرمایه اجتماعی ماندگار پیشنهاد کرده است.

شایسته‌سالاری با شعار محقق نمی‌شود؛ با انتخاب‌های واقعی مدیران سنجیده می‌شود. هر انتصاب، در حقیقت یک پیام به بدنه سازمان است: اینکه در این مجموعه، «توانستن» مهم‌تر است یا «شناخته‌شدن».

انتصاب حجت‌الاسلام‌والمسلمین حسین طائب به ریاست سازمان بسیج مستضعفین با حکم حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، فرمانده معظم کل قوا، در مردادماه ۱۴۰۵ را می‌توان در شرایط جدید امنیتی، اجتماعی و راهبردی کشور، فرصتی برای بازخوانی و بازتعریف نقش بسیج در حکمرانی ملی دانست.

عضو هیئت‌رئیسه مجلس خبرگان رهبری با تبیین نظریه «حکمرانی مردمی در ثروت ملی» تأکید کرد: ثروت‌های راهبردی و سرمایه‌های ملی، سرمایه مشترک ملت و میراثی بین‌نسلی هستند و حکومت بیش از آنکه در جایگاه مالک قرار داشته باشد، باید امین، سیاست‌گذار، مدیر و حافظ منافع عمومی باشد.

آیات ۸۳ و ۸۴ سوره مائده، تصویری متفاوت از مواجهه انسان با پیام وحی و شخصیت پیامبر اکرم(ص) ارائه می‌کند؛ مواجهه‌ای که از شنیدن آغاز می‌شود، در شناخت حقیقت عمق می‌یابد، با عاطفه و ایمان پیوند می‌خورد و در نهایت به مسئولیت اخلاقی و «شاهد بودن» می‌انجامد.

اربعین صرفاً آیینی برای گرامیداشت واقعه عاشورا نیست، بلکه جلوه‌ای از یک جریان مستمر تاریخی است که از خون سیدالشهدا(ع) آغاز شده و در انتظار تحقق عدالت نهایی امتداد یافته است؛ جریانی که مفهوم «غیرت الهی»، ندای «یا لثارات الحسین» و مسئولیت انسان مؤمن در برابر ظلم و بی‌عدالتی پیوند می‌دهد.

احترام به خبرنگار را نمی‌توان با تعداد لوح‌ها و پیام‌های تبریک سنجید. گاهی پاسخ دادن به یک سؤال، تحمل یک نقد منصفانه و تأمین یک حق حرفه‌ای، بسیار بیشتر از یک مراسم درباره جایگاه واقعی رسانه سخن می‌گوید.

خبرنگاران همچنان می‌نویسند، روایت می‌کنند و در پی کسب روزی حلال، رسالت حرفه‌ای خود را ادامه می‌دهند؛ حتی اگر سهمشان از این همه تلاش، تنها یک روز در تقویم باشد.