قممردم قم ۲۳۳ شب است که، پس از تجاوز دشمنان به کشورمان، در میدان‌ها و معابر اصلی شهر گرد می‌آیند و با بر افراشتن پرچم ایران، بر استقلال، آزادی و انتقام خون شهدای جنگ رمضان تأکید می‌کنند؛ تجمعاتی که اکنون در چلهٔ ششم خود است و شور آن نه‌تنها کم نشده، بلکه هر شب پرشورتر از شب پیش است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم به نقل از ایرنا، عقربه‌های ساعت به وقت همبستگی تنظیم شده‌است. خیابان‌ها دیگر تاریکی شب را نمی‌شناسند؛ چراکه ۲۳۳ شب متوالی است که مشعل‌های استقامت و شعور انقلابی مردم قم، کوچه‌به‌کوچه و میدان‌به‌میدان را روشن نگه داشته‌اند.
هشت ماه از تجاوز آشکار دشمنان به خاک میهن می‌گذرد؛ ماه‌هایی که گمان می‌رفت غبار روزمرگی و فرسایش زمان بر آتش غیرت مردم بنشیند، اما ورود به «چلهٔ ششم» این خیزش شبانه، حقایقی دیگر از جنس استقامت و عزم تزلزل‌ناپذیر یک ملت را به تصویر کشیده‌است.
نبض خستگی‌ناپذیر میدان توحید و بلوار صدوقی
با وزش باد خنک شبانگاهی، میدان توحید قم مملو از امواج متراکم جمعیت می‌شود. پرچم‌های سه‌رنگ ایران بر فراز دستان جوانان و پیرغلامان به اهتزاز درآمده است. اینجا و در نقطهٔ دیگر شهر، در امتداد بلوار شهید صدوقی ، خودروها با صدای ممتد بوق و نوربالا، سرود استقلال را همنوا می‌شوند. آنچه در نگاه اول نگاه هر ناظر و خبرنگار میدانی را به خود جلب می‌کند، نبود کمترین نشانی از کسالت یا سردی در صفوف به‌هم‌پیوستهٔ تجمعات است.
قمی‌ها با همان حرارت و شور نخستین شب‌های پس از تجاوز دشمن، صحنه را قرق کرده‌اند. شعاع این تجمعات البته محدود به این ۲ کانون اصلی نیست؛ میادین جانبازان، شهدا، نبوت، آزادگان ، مطهری، امام خمینی، و اطراف حرم مطهر حضرت معصومه (س) و دیگر نقاط شهر و استان نیز هر شب گواهی بر حضور پیوستهٔ خانواده‌هایی است که سرنوشت عزت و تمامیت ارضی کشورشان را به هیچ بهایی رها نمی‌کنند.
آنچه چهره این تجمعات را از بسیاری رخدادهای مشابه متمایز می‌کند، حضور همه‌جانبه آحاد مردم است؛ از کودکی که بر دوش پدر نشسته و پرچم کوچک ایران را بر افراشته تا زنان و سالمندانی که بر صندلی چرخ‌دار خود، بر قله این حرکت مردمی قرار گرفته‌اند.
در گوشه‌ای از میدان، جوانان گرد آمده‌اند و در سوی دیگر، خانواده‌های شهدا با تصاویر فرزندانشان به مانند قلب‌های تپنده این میدان، محور همدلی جمعیت هستند.
آنچه در نگاه نخست چشم هر ناظری را می‌گیرد، انسجام بی‌سروصدای این تجمع است؛ بدون تشریفات اداری و بدون برنامه‌ریزی ظاهری، مردم خود گرد آمده‌اند تا با زبان پلاکاردها و دست‌نوشته‌هایشان، وفاداری به نیروهای مسلح و پشتیبانی مطلق از ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را فریاد بزنند؛ ارتشی که در این هشت ماه، دوشادوش مردم، صحنه اصلی دفاع از حریم میهن بوده است
فریاد برائت و دست‌نوشته‌های استقامت
در میانهٔ همهمه‌ها، دست‌نوشته‌های متنوعی با خطوط درشت و جسورانه جلب توجه می‌کند: «ایران، یک وجب خاک هم معامله نمی‌شود»، «وحدت کلمه، رمز عبور از تحریم و تهدید» و «تا آخرین قطره خون در کنار نیروهای مسلح ایستاده‌ایم». تصویر رهبر معظم انقلاب اسلامی و شهدای مظلوم جنگ رمضان در دست نوجوانان، یادآور پیوندی عمیق میان نسل جدید و ارزش‌های هویت‌بخش ملی است.
مردم با مشت‌های گره‌کرده شعارهایی چون «نیروهای مسلح، تشکر، تشکر»، «خون شهید رمضان، می‌جوشد در رگمان» و «مرگ بر متجاوز» سر می‌دهند و با عزمی راسخ بر انتقام سخت و راهبردی از متجاوزان تأکید می‌ورزند.
مادر کهنسالی که تمثال فرزند شهیدش را در دست دارد، در پاسخ به سؤالم درباره راز حضور ۲۳۳ شبه می‌گوید: «ما اهل کوفه نیستیم که میدان را خالی کنیم؛ عزت کشور خریدنی نیست، استقلال خون می‌خواهد و ما تا پای جان ایستاده‌ایم.»
پیامی رسا به بدخواهان میهن
این شب‌نشینی‌های حماسی که چله ششم با صلابت تداوم دارد، یک حرکت عاطفی به تجاوز دشمن نیست، بلکه نمایانگر راهبردی عینی از قدرت نرم و سرمایهٔ اجتماعی نظام اسلامی است.
پیام مردم قم در دویست‌وسی‌وسومین شب پایداری آشکار است: ملت ایران فرسودنی نیست. هشت ماه حضور شبانه در کف خیابان، به روشنی ثابت کرد که ارادهٔ مردم برای حفظ تمامیت ارضی، تقویت بازدارندگی دفاعی نیروهای مسلح و پاسخ کوبنده به متجاوزان، خلل‌ناپذیر است.
ناظران این تجمعات را امتداد رشته پیوسته‌ای می‌دانند که از قیام پانزدهم خرداد ۱۳۴۲ آغاز شده است؛ جریانی که در هر برهه از تاریخ این شهر، نشان داده است مردم قم نه تماشاگر، که پیشقراول صحنه‌های سرنوشت‌ساز کشور بوده‌اند.
در دویست‌سی‌وسومین شب این حماسه، هیچ نشانه‌ای از رخوت یا فرسودگی در جنب‌وجوش مردمی دیده نمی‌شود؛ گویی هر شب، نه تکرار شب گذشته، که صفحه‌ای نو در دفتر پایداری است که با دست‌های گره‌کرده، فریادهای یکصدا و چراغ‌های روشن میادین رقم می‌خورد.
پیام این پایداری برای دشمنان روشن است: ملت ایران با اتکا به وحدت درونی و پشتیبانی از نیروهای مسلح، وارث خون شهدای جنگ رمضان را حفظ خواهد کرد و اجازه نخواهد داد هیچ تجاوزی، نه به استقلال این سرزمین، نه به عزت ملتش و نه به اراده سیاسی‌اش دست‌اندازی کند.
