به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم، حمیده زند: با توجه به اینکه یکی از عوامل مهم بیرغبتی برخی از خانوادههای فاقد مسکن نسبت به افزایش جمعیت، عدم تمایل صاحبها در واگذاری مسکن به این عزیزان است، در این باره با یکی از نمایندگان صاحبخانههای بیتمایل به مستاجران پرجمعیت گفتگویی اختصاصی انجام دادهایم تا از چند و چون علل مخالفت خود با این پدیده رایج در جامعه مطلع شویم و از طرفی اگر پیشنهاد بهتری را برای رهایی از این دغدغه جدی ارائه میدهند، آن را به مسئولان امر منتقل کنیم.
در ابتدا لطفا بفرمایید شما چند سال است که صاحبخانه شدهاید؟
بنده در زندگی حتی یک روز هم طعم مستاجری را نچشیدهام، البته صاحبخانههایی در این انجمن فعال هستند که در زندگی خود دوران مستاجری را تجربه کردهاند.
شما چند فرزند دارید؟
۴ فرزند
چرا با اینکه خودتان صاحب ۴ فرزند هستید به شدت از پذیرش مستاجران که دو فرزند بیشتر دارند مخالفت میکنید؟
خب، چهاردیواری اختیاری است، بعد هم دلیل نمیشود اگر مخالف خانوادههای پرجمعیت برای واگذاری خانه به آنها هستیم خودمان هم فرزندی نداشته باشیم، مثلا کسی که خودش یکی دو تا بچه بیشتر ندارد ولی ایده و طرح برای فرزندآوری میدهد، مگر کسی از او میپرسد چرا؟
خب چرا با پذیرش خانوادههایی که جمعیت بالا دارند به عنوان مستاجر مخالفت میکنید؟
خط قرمز من و امثال بنده به عنوان صاحب خانه، افراد پرجمعیت است، مستاجران پرجمعیت یعنی خانوادههای بانشاطی که بچههایشان شیطنت هم دارند و در و دیوار گاهی از دست بچه ها در امان نیست و استهلاک خانه را بالا میبرند.سر و صدای زیادی دارند، اکثرا هم پول زیادی ندارند تا خانه دربست بگیرند و مجبور به اسکان در طبقات هستند.
به نظر شما باید چه راهی پیدا کرد تا این عزیزان هم بتوانند مشکل مسکن خود را طرح کنند؟
تسهیلات و وام و واگذاری زمین به نظرم خیلی خوب اجرایی نشد و دست این خانواده ها را نگرفت به نظر بنده دو راه دارد یا باید مسئولان این مستاجران پرجمعیت را صاحب خانه کنند یا صاحب خانه ها را طوری راضی کنند و تسهیلات دست آنها را هم بگیرد که اگر استهلاکی هم در خانه باشد با این وام ها تامین شود اما با وامی که مخارج خود بچه را هم تامین نمیکند چطور میخواهد صاحب خانه را دلخوش و راضی کند؟
فکر میکنید در طرح فرزندآوری به چه نکاتی توجه نمی شود؟
خب بیشتر روی کمیت حرف می زنند نه کیفیت جمعیت، صاحب خانهها هم کیفیت جمعیت را به کمیت ترجیح میدهند وقتی بدانی مستاجرت و بچه هایش افراد سربه راه و خوبی هستند خیال خانواده خودت هم راحت است.
فکر می کنید سیاستهای تشویقی می تواند مستاجران را نجات دهد؟
خیر این سیاستها به طور کامل شرایط اقتصادی افراد را در نظر نمیگیرد خیلی از صاحب خانهها که مشکل مسکن ندارند از پس تامین هزینهها برنمیآیند چه برسد به این کمکها که برای نیازهای اولیه هم کافی نیست و از طرفی بانک ها هم تمایلی به پرداخت وام ندارند.این وسط فقط مردم را گرفتار دریافت این امکانات کردهاند. در واقعیت اگر مستاجری به امید امکانات اگر میخواهد صاحب فرزندی بشود بهتر است تجدید نظر کند.
آیا وام ودیعه مسکن توانست راهگشای مشکلات باشد؟
خیر این طرح هم از آن طرحهای عجیب و غریب است، یعنی مستاجر باید اول بیاید قراداد و قول نامه بنویسد بعد وام را ثبت نام کند، کجای دنیا این طور هست؟ خیلی از صاحب خانه ها نگران ضمانت های وام مستاجران هستند و به این دلیل بدون پول زیر بار نوشتن قرار داد نمی روند تازه این روش باعث شده بعضی ها به قرادادهای سوری روی بیارن.
چرا برخی از شما تمایل دارید خانه ها خالی بمانند ولی دست مستاجر نباشد؟
خوب برخی از صاحب خانه ها به پول اجاره نیاز ندارند خانه را دوست دارند گوشه ای بگذارند وقتی خانه از ده سال قبل تا کنون ده تا بیست برابر گران شده چه دلیلی وجود دارد که آن را دست مستاجر بدهند. سرمایه ای است که بی آزار و بی اذیت کنار افتاده مگر اینکه روزی این قدر مسئولان در مورد مسکن درایت به خرج بدهند که مسکن جز سرمایه گذاری نباشد.
فکر می کنید فرزندآوری به وضعیت اقتصادی وابسته است یا فرهنگی؟
خب هر دو. همین که ما صاحب خانه ها به خانواده پرجمعیت علاقه ای نداریم کم کم باعث می شود آنها هم به پرجمعیتی بی علاقه بشوند و می دانید چقدر به نفع آنهاست. اصلا از قدیم هم این طور بود پرجمعیتها را جایی دعوت نمی کردند، به بچههای سوم به بعد هم کوپن و بیمه نمیرسید، همینها باعث شد مردم خودشان تصمیم بگیرند کمتر بچه داشته باشند.
آیا مستاجری همچنان خوش نشینی است؟
نه با این شرایط در جا به جایی و پیدا کردن مسکن و گرانی و تورم.
به عنوان یک صاحب خانه فکر می کنید معماری و ساختمان سازی تاثیری در فرزند آوری دارد؟
بله در آپارتمان های جدید با فضای محدود، واقعا خانواده ها رفاه و آرامشی ندارند، در قدیم ما در خانه های ویلایی و بزرگ با جمعیت زیاد زندگی می کردیم حیاطی بود و بچه ها آرامشی داشتند اما حالا، هزینه نگهداری فرزندان زیاد شده، بچه ها انتظار اتاق مجزا دارند خلاصه اینکه فقط با تبلیغ و شعار و حرف نمی شود خانواده ها را به فرزندآوری تشویق کرد. به نظر من امثال ما صاحبخانهها که سخت گیری زیادی در واگذاری خانه به افراد پرجمعیت داریم، داریم به این جمعیت خدمت میکنیم چون واقع بینانه تر برای فرزندآوری برنامه ریزی می کنند، مسئولان هم بار سنگینی تامین مسکن را به دوش ما صاحب خانه ها نیندازند و فکری اساسی کنند برای خانواده هایی که دوست دارند فرزند بیشتری داشته باشند اما نیاز به امکانات شخصی و تامین نیازهای اولیه دارند. با حلوا حلوا کردن که دهان شیرین نمی شود!!
و در آخر حرفی دارید؟
به نظرم مسئولان ریشه این مشکلات را در جای دیگری جستجو کنند مثلا همین بانکها، هم وام دست آنهاست هم پول دست آنهاست، هم بنگاهدار هستند، هم کلی خانه مصادرهای و سرمایهگذاری شده دارند، بعد فکر میکنند مقصر فقط صاحبخانهها هستند.خلاصه اینکه طرح فرزندآوری تا مطابق با وضعیت و خواسته مردم در جامعه نباشد تاثیری ندارد.از ما گفتن بود.
-را-بازگرداند-iav.webp)
