به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم به نقل از روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان قم، حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسین مومنی در آیین بزرگداشت صدوقین که دوشنبه شب در بقعه مطهر علی بن بابویه قمی برگزار شد اظهار کرد: اگر انسان می‌خواهد انسان‌های بزرگ را بشناسد باید به نشانه‌های آنها توجه […]

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم به نقل از روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه استان قم، حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسین مومنی در آیین بزرگداشت صدوقین که دوشنبه شب در بقعه مطهر علی بن بابویه قمی برگزار شد اظهار کرد: اگر انسان می‌خواهد انسان‌های بزرگ را بشناسد باید به نشانه‌های آنها توجه کند که در روایات به آنها اشاره شده است.

وی افزود: خشیت الهی یکی از این نشانه‌هاست که برآمده از علم و ایمان است و در روایات اسلامی و متون دینی به آنها اشاره و تاکید شده است.

این کارشناس مذهبی با بیان اینکه علم و عالم در اسلام دارای تعریف خاصی هستند گفت: امام صادق(ع) فرموده‌اند در مسیر کسب علم باید حقیقت عبودیت را در خود جست‌وجو کنیم به طوری که در این دنیا هیچ چیز را از آن خود نبینیم و همه چیز را از خدا بدانیم.

وی ادامه داد: اخلاص در عمل، قدم برداشتن برای خدا و همه چیز را از سوی او دانستن، کلید کسب علم و ایمان هستند.

مومنی با بیان اینکه شهید اول، کتاب فقه استدلالی خود را در زندان نوشت و این کار را با خلوص نیت انجام داد گفت: اگر کسی فقط برای خداوند کاری را انجام دهد، مصداق روایات اهل بیت(ع) خواهد شد.

این کارشناس مذهبی عنوان کرد: علی بن بابویه قمی و فرزندش شیخ صدوق، اینگونه بودند و توانستند به مرتبه‌ای برسند که مورد توجه امام زمان خویش قرار بگیرند.

وی تصریح کرد: امتیازاتی که خداوند به انسان‌ها می‌دهد قطعا معلول علتی است که آن علت، از سوی خود آن فرد و افراد حاصل شده است.

مومنی با بیان اینکه دغدغه اصلی شیخ صدوق، امام زمان(عج) و وظایف اهل ایمان در عصر غیبت بوده است گفت: همین مسئله سبب شد در عالم معنا، پیامی به او برسد که چرا در مورد مسئله غیبت، مطلبی نمی‌نویسی و سپس به امر حضرت مأمور به نگارش کتابی در این همین زمینه می‌شود.

این کارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: علی بن بابویه نیز شخصیتی بزرگ بود و امتیازات بالایی داشت به طوری که مورد توجه امام زمان خویش قرار می‌گیرد به طوری که امام معصوم(ع) در مورد او عبارات بسیار مهمی همچون «شیخ»، «معتمد» و «فقیه» به کار می‌برند.
وی افزود: این دو عالم بزرگوار، به خاطر نیت خالص و اعمالشان به چنین مقام و مرتبه‌ای رسیدند و مصداق «وجه الرب» شدند.