به گزارش پایگاه اطلاعرسانی نسیم قم، مدیرکل حفاظت محیط زیست قم با هشدار نسبت به تشدید بحران آب و فرسایش خاک در استان گفت: کسری مخازن آبخوانهای قم به ۲ میلیارد مترمکعب رسیده و تداوم برداشتهای بیرویه از منابع زیرزمینی، خشکسالی و کاهش پوشش گیاهی، استان را با خطر تشدید گردوغبار، فرونشست زمین و ایجاد فروچالهها مواجه کرده است.
سید مریم محمدی با اشاره به حفر و کفشکنی مداوم چاهها افزود: نبود کنتورهای هوشمند و نظارت ناکافی بر چاههای مجاز در کنار وجود چاههای غیرمجاز، موجب برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی شده است.
وی ادامه داد: افت سطح آب باعث شده بهرهبرداران به صورت مستمر نسبت به تعمیق چاهها اقدام کنند و این روند، چرخه بحران منابع آب را تشدید میکند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست قم با اعلام اینکه کسری مخازن آبخوانهای استان به ۲ میلیارد مترمکعب رسیده است، تأکید کرد: این رقم بسیار بزرگ و نگرانکننده است، بهگونهای که حتی اگر به مدت ۱۰ سال هیچ برداشتی از آبخوانهای استان انجام نشود، میزان بارندگی نیز قادر به جبران این حجم از کسری نخواهد بود.
محمدی با اشاره به عوامل مؤثر بر خیزش گردوغبار و فرسایش بادی در استان قم اظهار کرد: بارندگی مهمترین عاملی است که میتواند با تثبیت خاک از فرسایش بادی جلوگیری کند، اما پس از بارشهای سیلآسای سال ۱۳۹۸، استان و کشور بارشهای مناسبی نداشتهاند و همین مسئله موجب از دست رفتن رطوبت خاک شده است.
وی افزود: کاهش بارندگیها طی پنج سال اخیر موجب افزایش کانونهای ریزگرد شده و خشکی شدید خاک به حدی رسیده است که حتی با وزش باد با سرعت تنها ۱۳ کیلومتر بر ساعت نیز شاهد خیزش گردوغبار هستیم؛ موضوعی که نشاندهنده شکنندگی شدید خاک و تشدید بحران فرسایش در استان است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست قم با اشاره به فشار مضاعف بر مراتع تصریح کرد: کاهش پوشش گیاهی از یک سو و چرای بیرویه و بیش از ظرفیت دام متناسب با وسعت محدود استان از سوی دیگر، روند بیابانزایی و فرسایش خاک را به شدت سرعت بخشیده است.
محمدی با هشدار نسبت به پیامدهای مرحله بعدی خشکسالی و فرسایش بادی گفت: پس از گردوغبار، خطر فرونشست زمین و ایجاد فروچالهها مطرح است و باید پیش از رسیدن به این مرحله، اقدامات جدی برای جلوگیری از تشدید بحران انجام شود.
وی خاطرنشان کرد: اگر منطقهای دچار فرسایش بادی شود، همچنان با وقوع بارندگی امکان احیای آن وجود دارد، اما با وقوع فرونشست، ساختار اسفنجی خاک برای جذب آب از بین میرود و حتی بارندگیها نیز میتواند به سیلابهای مخرب تبدیل شود؛ وضعیتی که در نهایت به مرگ قطعی و غیرقابل بازگشت آن بخش از سرزمین منجر خواهد شد.
