جامعۀ مسلمان ایران، با تکیه بر مفاهیمِ عمیقِ شهادت در فرهنگِ شیعی می‌تواند در مواجهه با جنگ، این میل به جاودانگی را به‌شکلی قدرتمند فعال کند.

اگرچه وحدتِ جامعۀ ایرانی در دفاع مقدس ۱۲ روزه، وجهی ملی دارد، اما وجه دینیِ آن در مواجهه با سویۀ استعمارگرِ غربی قابل توضیح است. با این توضیح شاید بتوان بر دوگانۀ تصنعی امت‌گرایی-ملت‌گرایی غالب آمد.

در روزهایی که بسیاری از نظریه‌پردازان اجتماعی، جامعه ایران را در آستانه گسست می‌دیدند، یک انسجام شگفت‌انگیز، آن هم در میانه یک تقابل نظامی آشکار شد؛ انسجامی که اکنون محل نزاع سه رویکرد تحلیلی متفاوت شده است.

در یک روایت آموزنده از امام صادق علیه‌السلام، حقیقتی عمیق از عدالت الهی آشکار می‌شود: ستم‌دیده نه‌تنها زیان‌کار نیست، بلکه بهره‌مند از دین ستمگر می‌گردد؛ معامله‌ای ناپیدا اما دقیق، در ترازوی خداوند.

حجت‌الاسلام ملک‌زاده پیام رهبر انقلاب در اربعین شهدای اقتدار را حاوی نکات کلیدی برای عبور از تهدیدات و ساختن ایران قوی دانست و گفت: این پیام صرفاً تسلیت نبود، بلکه نقشه راه پیشرفت و عزت ملی است.

تنها قرآن کتاب آسمانی مسلمانان است که اصرار دارد تمام بخش‌های آن با عنوان «سوره»؛ به استثنای سوره توبه که در آن عامدانه بسمله نیامده است، با طلیعه‌ای بسیار زیبا، نغز و پر معنا؛ یعنی با «بسم الله الرحمن الرحیم» آغاز کند.

امام حسین(ع) ۱۴ قرن است در پهنای تاریخ، از مکهٔ عبادت فردی به سمت کوفه سیاست و عبادت اجتماعی گام برمی‌دارد و جامعه انسانی را نهیب می‌زند، که فقط کسانی عارف به شریعت وطریقت و حقیقت هستند که مبدء سلوکشان عبادت فردی ومقصد سلوکشان شکوه عبادت اجتماعی شود.

به‌یاد مردی که رؤیای آزادی قدس را در دل داشت، و با اخلاص و مجاهدتش معادلات تاریخ را تغییر داد؛ شهید حسن طهرانی مقدم، سردار بلندهمت جبهه مقاومت؛ مردی که هنوز نفس حضورش، قلب جبهه حق را گرم می‌کند و لرزه بر پیکر ظلم و کفر می‌اندازد…

امروز می‌بینیم که چگونه رژیم اسرائیل با وجود تمام امکانات نظامی و حمایت‌های بین‌المللی، در برابر مقاومت مردمی که بر حق ایستاده‌اند، دچار رعب و وحشت شده است.

امروز جامعه انقلابی ایران، با الهام از نهضت حسینی، ندا سر داده که هرگز زیر بار زور و ظلم نمی‌رود، و نه فقط از عزت و کرامت خود، که از آرمان‌های بزرگ امت اسلامی دفاع می‌کند. مقاومت، مشعل راه ما است و تنها با این روحیه استقلال و آزادی کشور حفظ می‌شود.