ادعای نفی هرگونه جهت‌مندی در فناوری، به سکه رایج نهادهای آکادمیک داخلی تبدیل شده است. این اندیشه با برجسته کردن نیازهای مشترک انسانی، تلاش می‌کند دانش کاربردی بشر را تنها یک جنس معرفی کند و هر الگوی متفاوت را انکار نماید.