یک مشاور خانواده با تأکید بر اهمیت شناخت نیازهای همسران گفت: خواستههای خود را باید آرام و روشن بیان کنیم.
زهره عباسی، مشاور خانواده، در گفتوگو با خبرنگار نسیم قم با تأکید بر اهمیت توجه به نیازهای عاطفی همسران اظهار داشت: اساسیترین نیاز یک خانم، توجه است و وقتی آقا با کارهای بسیار ساده این مهر و توجه را نشان میدهد، خانم آرام میشود.
وی افزود: برای مثال، وقتی آقا در مسیر برگشت به خانه یک تماس کوچک میگیرد و میپرسد «خانم چیزی نمیخواهی برایت بگیرم؟ چیزی در خانه نیاز نداری؟»، شاید این کار بسیار کوچک باشد، اما خانم نیاز خود را دریافت کرده است.
عباسی افزود: بنابراین در توجه به نیازهای همسر نباید فکر کنیم قرار است کار خارقالعادهای انجام دهیم؛ گاهی کارهای بسیار کوچک انجام میدهیم، اما در واقع نیاز همسرمان را تأمین میکنیم.
مشاور خانواده با اشاره به یکی از نکات مهم در روابط میان زن و شوهر گفت: گاهی زن و شوهر میگویند «همسر من باید خودش نیاز و خواسته من را بداند»، در حالی که تحقیقات نشان داده رابطه زوجی زمانی میتواند رشد کند که هر یک از طرفین نسبت به نیازها و خواستههای خودآگاه باشند.
وی ادامه داد: دو موضوع در این زمینه وجود دارد؛ گاهی خانم میگوید «او باید خودش بداند»، اما وقتی نمیداند، باید نیازمان را به او بگوییم. گاهی نیز خود فرد نمیداند چه میخواهد؛ برای مثال، خانم فقط غر میزند، در حالی که میتواند خیلی آرام به همسرش بگوید: «امشب لطفاً گوشی را کنار بگذار، خیلی دلم میخواهد کنارم بنشینی.»
عباسی بیان کرد: اگر همسر به این خواسته توجه نکرد، ممکن است واقعاً حواسش نباشد. گاهی ما فراموش میکنیم طرف مقابلمان چه ویژگیهایی دارد. آقایان معمولاً تککار هستند و مغزشان به این شکل عمل میکند؛ اگر درگیر گوشی هستند، ممکن است متوجه صحبت همسرشان نشوند.
وی افزود: در چنین شرایطی میتوانیم آرام کنار همسرمان برویم و در گوش او بگوییم: «امشب دوست دارم گوشیات را کنار بگذاری و بیشتر با هم حرف بزنیم.» بنابراین لازم است خواستهها و نیازهای خود را بیان کنیم.
مشاور خانواده با اشاره به ضرورت تعیین مرز در زندگی مشترک گفت: دو کار باید انجام دهیم؛ یکی اینکه مرز بگذاریم تا زندگیمان حلیم نشود و دوم اینکه نیاز و خواسته خودمان را بشناسیم و آن را با آرامش بیان کنیم.
وی تصریح کرد: گاهی لازم است این موضوع را چند بار یادآوری کنیم. بعضیها به این کار میگویند «سوزنی»؛ یعنی ممکن است یک بار موضوعی را مطرح کنیم و طرف مقابل حواسش پرت باشد یا به مسائل خودش فکر کند. گاهی هم ممکن است انتخاب کند که حواسش پرت باشد، اما شما باید دوباره خواسته خود را بیان کنید و از نیازتان نگذرید. وقتی این موضوع را تکرار میکنید، برای طرف مقابل روشن میشود که این یک نیاز واقعی شماست.
عباسی ادامه داد: این موضوع برای آقایان نیز وجود دارد. برای مثال، اگر آقا به خانه آمد و دید غذا آماده نیست، میتواند به همسرش بگوید: «خیلی دوست دارم وقتی به خانه میآیم، غذا آماده باشد.»
وی با تأکید بر اینکه در زندگی واقعی نمیتوان انتظار یک رابطه ایدهآل داشت، گفت: ما آرمانشهر نداریم و از یک زوج بسیار رمانتیک صحبت نمیکنیم؛ ما درباره زوجینی صحبت میکنیم که در چالشهای امروز زندگی میکنند و بسیاری از آنها با موضوعات فردی مواجه هستند.
مشاور خانواده اظهار داشت: موضوعات فردی یعنی ممکن است آقا در حال حاضر با چالشهای بسیار مهم اقتصادی روبهرو باشد و خانم نگرانی و اضطراب زیادی داشته باشد. نزدیک مهرماه است و ممکن است خانم نگران باشد که با بچهها چه کار کند؛ بچهها مدتی به صورت آنلاین درس خواندهاند و اکنون ممکن است خیلی از مطالب را بلد نباشند.
عباسی گفت: باید به موضوعات فردی توجه کنیم؛ ابتدا به موضوعات فردی خودمان و سپس به موضوعات فردی طرف مقابلمان توجه داشته باشیم. برای مثال، اگر خانم دید همسرش به خانه آمده و کمی خسته است، همان لحظه شروع به بیان مشکلات و غر زدن درباره بچهها نکند؛ بلکه یک شربت به او بدهد، اجازه دهد آرام شود و بعد نیاز و خواسته خود را مطرح کند.
وی با تأکید بر اهمیت پذیرش و مسئولیتپذیری در رابطه زوجی افزود: همیشه در رابطه زوجی میگویم پذیرش داشته باشیم و مسئولیت را مشخص کنیم. من همیشه میپرسم «مسئولیت با کیست؟» بعضیها میپرسند مسئولیت یعنی چه؟ مسئولیت یعنی یک بخش از آن نیاز و خواستهای که داریم، مسئولش خودمان هستیم. نیازهای خودت را بگیر اما به جا.
عباسی ادامه داد: نکته دوم این است که اگر همسر خود را نگاه کردی و دیدی اوضاعش خوب نیست، حالش بد است یا عصبانی است، در آن لحظه مسئولیت با توست. یعنی ابتدا او را خلع سلاح کن و به او بگو «حق با توست، من باید چه کار کنم؟» حتی اگر واقعاً حق با او نباشد، این یک فن است.
وی افزود: وقتی طرف مقابل، چه آقا و چه خانم، میبیند همسرش عصبانی، خسته یا از موضوعی رنجیده و بههمریخته است، اگر حال خودش خوب است، باید بگوید «اینجا مسئولیت با من است.» در این شرایط، همسر عصبانی، همسر خسته یا همسر کنترلگر را ابتدا باید خلع سلاح کرد و به او گفت «حق با توست، من باید چه کار کنم؟»
مشاور خانواده در پاسخ به این نگرانی که ممکن است با چنین رفتاری طرف مقابل پررو شود، گفت: بعضیها میگویند با این کار طرف مقابل پررو میشود، اما باید توجه داشت که در آن لحظه مسئولیت این شرایط با توست؛ بهویژه در لحظههای ابتدایی که طرف مقابل عصبانی و ناراحت است.
عباسی درباره شرایطی که هر دو نفر همزمان حال خوبی ندارند نیز گفت: ممکن است هر دو نفر عصبانی باشند؛ مثلاً من از بچهها عصبانی باشم و همسرم نیز به دلیل کارهای روزمره عصبانی و خسته به خانه آمده باشد.
وی خاطرنشان کرد: زوجهای موفق کسانی هستند که در هر لحظه شرایط خود را بررسی میکنند و میپرسند «من در چه وضعیتی قرار دارم؟» اگر ببینند هر دو حالشان بد است، باید یک کد یا کلمه کدینگ بین خود داشته باشند؛ آن را به یکدیگر بگویند و کمی از هم فاصله بگیرند. در چنین شرایطی، هر کس مسئول آرام کردن خودش است.
منبع خبر: خبرگزاری تسنیم
