به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم، یکشنبه ۲۰ اردیبهشت، ایران طرحی دیپلماتیک برای پایان جنگ به آمریکا ارائه کرد.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا بیدرنگ آن را «غیرقابل قبول» خواند و با لحنی طعنهآمیز گفت: از این پاسخ اصلاً راضی نیستم. این واکنش بیش از آن که یک ارزیابی دیپلماتیک باشد، یادآور آیه ۱۲۰ سوره بقره است؛ «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْکَ الْیَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ»؛ یعنی هرگز یهودیان و مسیحیان از تو راضی نمیشوند، مگر آن که از آیین و روش آنان پیروی کنی.
رفتار ترامپ سه جنبه از این آیه را بازتاب میدهد:
نخست، «نارضایتی مطلق»: او بدون اشاره به هیچ نقص فنی یا حقوقی در طرح ایران، کلیت آن را مردود اعلام کرد. قرآن پیشبینی کرده بود که رضایت این جبهه، مشروط به محتوای پیشنهادها نیست، بلکه مشروط به تبعیت کامل از «ملت» (راه و روش) آنان است.
دوم، این گفته ترامپ اعتراف غیرمستقیم به این حقیقت است که او ریشه نارضایتیاش را در استقلال دینی و هویتی ایران میداند؛ همان چیزی که قرآن مانع اصلی جلب رضایت دشمن معرفی کرده است.
سوم، این رویداد نشان میدهد که اگر ایران حتی یک گام از مواضع غربیها عقبتر بود، شاید رضایت ظاهری حاصل میشد، اما از آنجا که بر اصول خود (از جمله استقلال هستهای و مخالفت با هژمونی آمریکا) ایستاده، هیچ طرحی – هرچقدر عادلانه – نزد آنان پذیرفته نیست.
بنابراین واکنش ترامپ نه یک ارزیابی حرفهای از محتوای طرح ایران، بلکه تأییدی عملی بر پیشبینی قرآنی است؛ تا زمانی که ایران از روش آنان پیروی نکند، نارضایتیشان ذاتی و ساختاری خواهد ماند. این آیه به مسلمانان میآموزد که ناامید نشوند و بدانند عدم پذیرش طرحهای صلحآمیز، نه ناشی از ضعف دیپلماتیک که نشانه صدق این حقیقت الهی است.
یادداشت از: مجید کافی، دانشیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
منبع خبر: خبرگزاری تسنیم












