روایات معصومان(ع) نشان می‌دهد اراده خیر الهی نسبت به بندگان، امری پنهان و مبهم نیست، بلکه با نشانه‌هایی روشن در سه ساحت اساسی انسان جلوه می‌کند: گشایش در علم و بصیرت، هدایت در ایمان و ولایت، و اصلاح در منش و اخلاق.

در حالی که رسانه‌های معاند، شورش‌های خشونت‌بار دی‌ماه ۱۴۰۴ را «انقلاب» می‌نامند، مقایسه تطبیقی آن با انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، ماهیت واقعی این تحرکات را آشکار می‌سازد. آنچه در دی‌ماه ۱۴۰۴ رخ داد، نه قیام ملت، بلکه آشوبی سازمان‌یافته، وابسته و ضد مردمسالاری بود که در تقابل کامل با اهداف، روش‌ها و آرمان‌های انقلاب اسلامی قرار دارد.

تولید علوم انسانی اسلامی مستلزم جایگزینی مبانی هستی‌شناختی، معرفت‌شناختی و ارزش‌شناختی غربی با مبانی اسلامی است. متفکرانی مانند آیت‌الله مصباح‌یزدی با تأکید بر نقش فلسفه به عنوان نقطه آغاز تحول، مدیریت‌پذیری این فرآیند را ممکن می‌دانند، اما پرسش‌های اساسی درباره ظرفیت‌ها و اولویت‌بندی رویکردهای مختلف همچنان نیازمند پاسخ‌گویی است.

ولادت امام حسین‌(ع) تنها یک رخداد شادمانه خانوادگی در خانه وحی نبود؛ بلکه واقعه‌ای الهی بود که از همان آغاز با پیام آسمانی، نام‌گذاری قدسی و خبر شهادتی جان‌سوز همراه شد، حقیقتی که فلسفه عاشورا را به متن رسالت نبوی پیوند می‌زند.

پیوند امام حسین‌(ع) و قرآن، پیوندی تفکیک‌ناپذیر و سرنوشت‌ساز در هدایت بشر است؛ پیوندی که هرگونه فاصله‌گرفتن از آن، انسان را به گمراهی و توقف در میانه راه می‌کشاند. بازخوانی آیات قرآن درباره جایگاه سیدالشهدا(ع) نشان می‌دهد که عاشورا صرفاً یک واقعه تاریخی نیست، بلکه تجلی همیشگی نزاع حق و باطل و معیار انتخاب آگاهانه انسان در همه زمان‌هاست.

مکتب حسینی تنها در حماسه عاشورا خلاصه نمی‌شود، بلکه الگویی کامل از عبادت، اخلاق، صبر، عرفان، کرامت انسانی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را پیش روی جامعه اسلامی قرار می‌دهد.

ترجمه تفسیری قرآن، به‌عنوان یکی از پرچالش‌ترین حوزه‌های مطالعات قرآنی، همواره محل اختلاف نظر میان قرآن‌پژوهان بوده است. اختلاف در مبنا، نه‌تنها به تنوع روش‌ها انجامیده، بلکه مرز میان ترجمه وفادار، معنایی و آزاد را نیز به مسئله‌ای دقیق و تعیین‌کننده در فهم صحیح متن وحی بدل کرده است.

قشر میان‌رده اقتصادی، شامل کارگران ماهر، معلمان، پرستاران و کارکنان بخش‌های دولتی و خصوصی، به دلیل موقعیت «میان‌رده» خود و دسترسی محدود به منابع قدرت، در مواجهه با فشارهای اقتصادی و اجتماعی می‌تواند به‌سرعت به اعتراض‌های جمعی گرایش پیدا کند؛ اما این گروه در صورت فراهم شدن بسترهای مشارکتی و حمایتی می‌تواند به نیروی آرام‌بخش و سازنده جامعه تبدیل شود.

در عصر جنگ‌های شناختی، تهدید علیه خودآگاهی و توان تصمیم‌گیری انسان‌ها به یکی از ابزارهای کلیدی تبدیل شده است؛ پدیده‌ای که تحت عنوان «هیپنوسایبری» شناسایی می‌شود و نشان می‌دهد ذهن فعال انسان می‌تواند موقتاً از پیوند میان عمل و معنا جدا شود، بدون اینکه نشانه‌ای از خواب یا شست‌وشوی مغزی کلاسیک دیده شود.

دوره پهلوی با سرکوب شدید مخالفان، محدودیت آزادی‌های مدنی، شکنجه زندانیان سیاسی و تبعیض‌های اقتصادی همراه بود و سیاست‌های نظام حاکم، حمایت‌های گسترده خارجی را نیز به همراه داشت، به‌گونه‌ای که زمینه‌های نارضایتی اجتماعی و بی‌اعتمادی نسبت به ساختار قدرت به‌طور گسترده‌ای در جامعه شکل گرفت.