وعده شیطان «فقر» است و وعده خدا «فضل»

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم، ‌در کشاکش سختی‌ها و نوسانات روزگار، تفاوت میان «انسان موحد» و «انسان مادی‌گرا» در یک کلمه است: «باور به رزاقیت».
‌
۱. ریشه‌ی ترس‌های ما کجاست؟

قرآن کریم با صراحت تمام دست شیطان را رو می‌کند: «الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ»؛ شیطان همواره شما را از تهیدستی و نداری می‌ترساند.

این ترس، میراث جهالت است، همان‌گونه که عرب جاهلی از ترس فقر، فرزندان خود را قربانی می‌کرد، امروز نیز «ترس از آینده»، انگیزه و حرکت را در وجود انسان‌ها می‌کشد. شیطان می‌خواهد ما را «زمین‌گیر» کند، زیرا انسانی که بترسد، نه می‌تواند خلاق باشد و نه شاکر.
‌
۲. پله‌ اول: توسل، تمسک و تحقق به اسم «رزاق»

برای عبور از این ترس، باید سه گام برداشت:

– توسل: خواندن خدا با نام رزاق.

– تمسک: چنگ زدن به این باور که روزی دست اوست.

– تحقق: یعنی چنان به رزاقیت خدا ایمان داشته باشیم که «آرامش» در رفتارمان متجلی شود.

وقتی دل آرام شد، چشم جان باز می‌شود و «رودخانه‌ی رزق» را حتی در دل سختی‌ها می‌بیند. آنجاست که زبان به شکر می‌چرخد و قاعده‌ تخلف‌ناپذیر الهی جاری می‌شود: «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزیدَنَّکُمْ»؛ شکر، رزق را روی رزق می‌آورد و می‌شود «نورٌ علیٰ نور».

۳. کار از تو، برکت از او

قدیمی‌ها «خدا‌باور» بودند که می‌گفتند: «تو نیکی می‌کُن و در دجله انداز / که ایزد در بیابانت دهد باز».

در منطق ایمان: «تو کار می‌کن و دل بر خدا دار/که رزّاق، روزی‌ می‌بخشدت باز»، رزق همیشه مادی نیست؛ گاهی در دل فقر مادی، رزق‌هایی از جنس معنا و معرفت نهفته است که در هیچ گنجی یافت نمی‌شود. به قول حضرت علامه حسن‌زاده آملی (ره): «دولت فقرت کند مستطیع ای بختیار/ کعبه وصلش طلب می‌کن و میقات را».

۴. فقر و ثروت؛ بذر هستند، نه میوه!

برخلاف فرهنگ غربی که سعادت را صرفاً در انباشت ثروت می‌بیند، در نگاه الهی، نه فقر لزوماً بدبختی است و نه ثروت لزوماً خوشبختی. هر دو «ابزار آزمون» هستند:

– فقر مدیریت نشده، انسان را به کفر می‌کشاند.

– ثروت مدیریت نشده، فرعون و قارون می‌سازد (اِنَّ الْاِنْسانَ لَیَطْغی اَنْ رَآهُ اسْتَغْنی).

‌سعادت یعنی قدرت روح؛ روحی که بتواند هم از فقر و هم از ثروت، پلی برای کمال بسازد: اگر ثروت مدیریت شود، «خدیجه کبری(س)» می‌سازد که مالش ستون ترویج خیمه‌ی اسلام شد.

اگر فقر مدیریت شود، «آیت‌الله سید علی قاضی(ره)» می‌سازد که از دامان تهیدستی‌اش، بزرگترین عرفای عصر برخاستند.

سخن پایانی

مراقب باشیم در محاسبات زندگی، «خدا» را حذف نکنیم. شیطان با عدد و رقم‌هایش ما را از «نداری» می‌ترساند، اما خدا با فضلش ما را به «دارایی حقیقی» فرامی‌خواند.کار را برای خدا انجام دهیم، او خودش راه را در میان صخره‌ها باز می‌کند.

یادداشت از: حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمرتضی حسینی کمال‌آبادی، رئیس پژوهشکده ادیب فقه جواهری

منبع خبر: خبرگزاری تسنیم