در اقلیمِ اندیشه و ایمان که کلام، عیارِ سنجشِ حقایق است، خبرنگاری نه یک حرفه، که شرافتی است گره‌خورده با حقیقت؛ و این روایتگری در بسترِ متبرکِ شهر قم، معنایی مضاعف می‌یابد: هم‌نشینیِ نورِ آگاهی با جان‌مایه‌یِ امانت‌داری.

احترام به خبرنگار را نمی‌توان با تعداد لوح‌ها و پیام‌های تبریک سنجید. گاهی پاسخ دادن به یک سؤال، تحمل یک نقد منصفانه و تأمین یک حق حرفه‌ای، بسیار بیشتر از یک مراسم درباره جایگاه واقعی رسانه سخن می‌گوید.