استاد حوزه علمیه قم: "یاس و ناامیدی" از رحمت خداوند از گناهان بزرگ است
استاد حوزه علمیه قم: "یاس و ناامیدی" از رحمت خداوند از گناهان بزرگ است

– اخبار استانها – به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم به نقل از خبرگزاری تسنیم از قم، آیت‌الله علی نظری منفرد در ویژه‌برنامه تسبیح سحر که در امام‌زاده سید علی(ع) برگزار شد اظهار داشت: انسان برای اینکه به کمال برسد باید همان راهی که خداوند انتخاب کرده را طی کند، عمر به سرعت در حال […]

– اخبار استانها –

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نسیم قم به نقل از خبرگزاری تسنیم از قم، آیت‌الله علی نظری منفرد در ویژه‌برنامه تسبیح سحر که در امام‌زاده سید علی(ع) برگزار شد اظهار داشت: انسان برای اینکه به کمال برسد باید همان راهی که خداوند انتخاب کرده را طی کند، عمر به سرعت در حال گذر است و باید بدانیم عمرمان در چه مسیری می‌گذرد.

وی افزود: به نسل جوان توصیه می‌کنم که این نکته را مورد توجه قرار دهند دوران جوانی به‌زودی تمام می‌شود، باید به خودمان بیاییم و به باور برسیم، راه‌های غیرخدا بی‌راهه است و هنگامی که انسان به خط پایان برسد فرصت برای جبران نیست.

عضو مجلس خبرگان رهبری: دولت به‌جای چشم دوختن به سازمان‌های جهانی توجهش به توانمندی‌های داخلی باشدعضو مجلس خبرگان رهبری: قاطعیت در برابر فتنه‌گران از جمله خصوصیات دولت اسلامی استعضو فقهای شورای نگهبان: حرکت در مسیر رضای الهی و معنویت سبب عاقبت‌به‌خیری انسان می‌شود

استاد حوزه علمیه قم با اشاره به راه‌های دوری از گناه بیان کرد: ابتدا انسان باید به خداباوری برسد، به نسل جوان پیشنهاد می‌کنم شبکه‌های معاند را نگاه نکنند چون خیرخواه ما نیستند، خداوند به ما عقل و خرد داده و می‌توان به خدا رسید.

نظری منفرد عنوان کرد: نماز و روزه بدون خدا به درد نمی‌خورد و باید در همه امور رضای الهی مدنظر باشد، انسان هنگامی که خداباور شود در مسیر قرار می‌گیرد ولی اینکه فقط نصیحت بشنویم بی‌فایده است بلکه باید در عمل خداباور باشیم.

وی با اشاره به آیه‌ای از قرآن کریم بیان کرد: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید بیایید دیر نشده است، به هر نقطه‌ای که رسیده‌اید بازگردید، یکی از گناهان بزرگ یاس و ناامیدی از رحمت خداوند است، حضرت یعقوب(ع) به فرزندانش فرمود که از رحمت خدا مایوس نباشید.

استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: انسان نباید از رحمت الهی مایوس باشد و در این شب‌های ماه رمضان که خداوند اجازه دهد سرسفره الهی نشسته و با خدا آشتی کنیم چون خداوند بنده‌های خود را دوست دارد.