تاریخ مدرسه علمیه مسجد جامع

  میرزا عبدالله روز ۲۲/۱۰/۵۰ دار فانی را وداع گفت و طبق وصیت بایستی به کربلا حمل و در حرم حسینی (ع) دفن گردد ولی با توجه به موقعیت سیاسی و تیرگی روابط ایران و عراق این کار میسر نگردید، لذا جنازه را بعد از تشیع در تاریخ ۲۳/۱۰/۵۰ از مسجد جامع به شهر ری […]

  میرزا عبدالله روز ۲۲/۱۰/۵۰ دار فانی را وداع گفت و طبق وصیت بایستی به کربلا حمل و در حرم حسینی (ع) دفن گردد ولی با توجه به موقعیت سیاسی و تیرگی روابط ایران و عراق این کار میسر نگردید، لذا جنازه را بعد از تشیع در تاریخ ۲۳/۱۰/۵۰ از مسجد جامع به شهر ری برده و در جوار حضرت امام‌زاده حمزه‌ بن موسی ‌بن جعفر(ع) به خاک سپردند.
در مراسم ختم آن مرحوم در تاریخ ۲۵/۱۰/۵۰ حجت‌الاسلام محمد تقی _فلسفی در شبستان چهلستون با حضور انبوهی از جمعیت، سخنرانی تاریخی خود علیه هتاکی به امام خمینی (ره) را ایراد نمود که در سراسر کشور بازتاب گسترده‌ای یافت و پانزده روز پس از این سخنرانی آ‌قای فلسفی تا آخر عمر رژیم پهلوی ممنوع‌المنبر گردید.
ج ـ آیت‌الله حسن سعید تهرانی فرزند آ‌یت‌الله میرزا عبدالله و خانم صغری سعید تهرانی (متولد ۱۲۵۹، متوفی اواخر بهمن ۱۳۴۶ش)در سال ۱۳۳۸ق (۱۲۹۸ش) در تهران دیده به جهان گشود. آموزش مقدماتی و سطح را در محضر پدر و حوزه علمیه تهران و قم گذراند و علوم دانشگاهی را تا مقطع کارشناسی در رشته الهیات ادامه داد. در سال ۱۳۷۰ ق (۱۳۲۹ش) عازم نجف اشرف گردید. در حوزه نجف از حلقه درس آیات عظام: سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی و علامه حسین حلّی بهره برد و مورد توجه خاص علامه حلّی قرار داشت به‌طوری که اجازه اجتهاد و روایت او و هم‌چنین در نامه‌ای صحت و اتقان تقریرات او را از دروس صادر فرمود. این تقریرات با نام مدارک‌العروه (دلیل‌العروه) تحریر گردیده است.دوره اقامت وی در نجف پانزده سال به طول انجامید و در سال ۱۳۸۵ق (۱۳۴۴ش) به تهران بازگشت و طبق دستور پدر بزرگوراش به اقامه نماز جماعت در مسجد چهلستون پرداخت.
جامعیت آن مرحوم در علوم مختلفه و معارف اسلامی،‌ خلوص، شیفتگی به اهل بیت‌ (ع)، غیرت دینی و مقابله با بدعت‌ها و دروغ‌پردازی‌های‌ دشمنان اسلام و تشیع، فروتنی و تواضع فوق‌العاده، قدرت جاذبه فراوان بالاخص در قشر جوان، زهد، تقوا، ساده‌زیستی و سخت‌کوشی وی موجب گردید که به سرعت مورد توجه و علاقه عام و خاص و مرجع و ملجاء علماء، طلاب، اساتید، دانشجویان، بازاریان، مبارزان، نیازمندان،‌ مستضعفان و اقشار مختلف دیگر مردم مسلمان قرار گیرد. هرچند پرداختن به هریک از این خصایل لازم و ضروریست و آثاری نیز در این زمینه به طبع رسیده ولی هیچ‌کدام نتوانسته ابعاد خدمات دینی، فرهنگی، اجتماعی، و سیاسی وی را چنان که حق‌ مطلب است، ادا نماید.
تکلیف کتاب حاضر نیز در حد ارائه تصویری از زندگی و فعالیت‌های سیاسی بزرگان در مسجد جامع است و هدف آن تقدیم عملکرد این پایگاه مهم در تاریخ سیاسی نهضت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی می‌باشد لذا نمی‌تواند به شرح مبسوط و بسنده‌ای از شخصیت‌ها بپردازد. از این‌رو به ناچار به‌صورت مختصر برخی از خدمات ارزشمند او را ذکر می‌نمائیم.
تأسیس مدرسه علمیه
مدرسه علمیه‌ مسجد جامع در سال ۱۳۸۶ ق (۱۳۴۵ ش) توسط آیت‌الله حسن سعید تهرانی بنا گردید. مسجد در گذشته دارای چهار حجره بود که با احداث بنای مدرسه علمیه‌ تعداد حجره‌ها به پانزده رسید و حجره‌های قدیمی نیز تعمیر و بازسازی شد. مدرسه در قسمت فوقانی شبستان زیر گنبد قرار گرفته است.
آیت‌الله سعید تهرانی در برخی از نوشته‌های خود به سال تأسیس، چگونگی و علت تأسیس مدرسه و فعالیت‌های آن اشاره نموده و می‌نویسد:
« … از نجف اشرف مراجعت نموده و دورانی را در قم و تهران و نجف در دانشگاه و حوزه گذراندم … در ضمن انجام وظیفه از نماز و تبلیغ، به رفع احتیاجات مسجد [جامع تهران] از برق و آب لوله و حوض و حوض خانه و سایر نیازها پرداخته و به فضل خدای متعال در همه موارد موفقیت حاصل شد. پس از بررسی‌هایی [در]یافتم که در دنیای کنونی که پیشرفت علوم روز، برق‌آسا افکار همه جهان را به خود متوجه ساخته و مغزهای کشور ما را هم تاحدی تصرف نموده، باید تا حد امکان در جلوی این سیل خانمان برافکن ایستادگی نمود، لذا مدرسه‌ای در کنار مسجد با کتابخانه‌ای بنا نموده و از سال ۱۳۸۶ ق شروع به‌کار [نمود] و از بهترین مدّرس‌های تهران و قم دعوت نمودم برای همکاری [تا] در این امر حیاتی مساعدت فرمایند تا دسته‌ای از طلاب جوان و جوانان دانشگاهی با مبانی اسلام آشنا شوند و آن‌چه زیباست بگیرند و آن‌چه موجب فساد است، ترک کنند و از وجود حضرت حجت‌الاسلام و المسلمین آقای نقوی و حضرت حجت‌الاسلام و المسلمین آ‌قا سبحانی و دیگران در این راه استفاده‌های زیادی به عمل آمد … دروسی که در مدرسه‌ داده می‌شد به صورت پلی‌کپی بین دانشجویان و طالبان دروس پخش و ارسال می‌گردید. سالیانی به همین منوال ادامه خدمت داده شد و دروسی را که فرا می‌گرفتند به وسیله طلاب در قراء و قصبات، شب‌های جمعه با اقامه نماز برای علاقه‌مندان پیاده می‌گردید … »
« … متوجه شدم که وظیفه بزرگی را باید انجام دهم تا برای نسل جوان و آینده طرحی ریخته شود، لذا با کمک مردان صالح و علاقه‌مندان به مکتب تشیع مدرسه‌ای در جنوب شرقی مسجد جامع تأسیس نموده و به تعمیر چهلستون همت گماردم … طلاب هم در ماه رمضان و محرم و شب‌های جمعه به اطراف اعزام می‌شدند و برای کسانی که در خارج بودند کتاب‌هایی تألیف و یا تهیه نموده و به آدرسی که به دست رسیده بود، تقدیم می‌گردید. … »